Sztuczne organy Liszta

Już od czasów starożytnych kompozytorzy dążyli do odzwierciedlenia w utworach treści pozamuzycznych, czego najlepszym przykładem jest jeden z Hymnów Delfickich, w którym za pomocą falistej linii melodycznej zobrazowano wspomniane w tekście góry Parnasu. Idea programowości muzycznej, pomimo braków jej dosłownego przejawu w średniowieczu, nie została całkowicie zarzucona i krystalizowała się w innych epokach. W renesansie, który był zwrotem ku myśli klasycznej, powstała tzw. imitazione della natura, z kolei w okresie baroku utworom nadawano sugestywne tytuły, nie zapominając o szczególnym przypadku niezwykłej inwencji twórczej, którą wykazał się Antonio Vivaldi, wprowadzając do swoich Czterech pór roku sonety opisujące zmiany zachodzące w przyrodzie. Czytaj dalej Sztuczne organy Liszta