Twarz wypij, wymaluj

Na wstępie pragnę zaznaczyć, że mój tekst nie jest tekstem reklamowym. Jest sponsorowany wyłącznie przeze mnie i przez załogę Podsłuchaj. Miało być o jedzeniu. Jak więc wykoncypowałam – o piciu również. Dzisiaj zatem o piciu soków firmy na literę H, a konkretnie o piciu śpiewającym. I o paru innych rzeczach także.

Muzyką w reklamach zajmuje się aktualnie pewnie niejeden badacz – tematyka to tyleż przyjemna, co skomplikowana. Mój „pomarańczowy song” (jak pozwolę sobie nazwać to małe śledztwo) ma więc na celu jedynie wstępne zainteresowanie Czytelnika. Może zainspirowanie?

Sokowirówka

Być może nie wszyscy wiedzą, że nazwa własna znanej firmy specjalizującej się w produkcji soków, napojów, a także mrożonych warzyw i owoców pochodzi od słów: hortus (łac. ogród) oraz export.1 Mniejsza o to. Kilka lat temu firma ta zorganizowała kampanię, mającą na celu wspieranie młodych artystów, których twórczość odkryto w przestrzeni internetowej. Marta Uszko, Kasia Klimczyk i Ola Bilińska zostały dzięki tej akcji „wyłowione” i zaproszone do współpracy.

Marta Uszko (rocznik 1985) to absolwentka Studium Wokalno-Aktorskiego im. Danuty Baduszkowej, aktorka Teatru Polskiego w Szczecinie (Magia obłoków, Jak wam się podoba, Szkoda, że jesteś nierządnicą). Na swoim koncie ma m.in. sukcesy w konkursach piosenki aktorskiej, ale też np. grę w spektaklu teatru Kamienica Pamiętnik z Powstania Warszawskiego (2009), role w spektaklach Teatru Muzycznego im. D. Baduszkowej w Gdyni, epizodyczne role w serialach (np. Fala zbrodni), a nawet dubbing w polskiej wersji filmu Harry Potter i insygnia śmierci2. Piosenka, którą wykorzystano w reklamie nosi tytuł Train Song #2. Czy oddaje ona obiecywaną słodycz pomarańczy?

Teledysk do reklamy, wzbogaconej hasłem: „Poczuj Smak Pasji!” (Puppy Song) Kasia Klimczyk (jak i pozostałe dziewczyny) nagrywała w Hiszpanii. Teledysk do Lost z repertuaru Anouk napisało życie – tę piosenkę bowiem Kasia wykonała w castingu do I edycji The Voice Of Poland (2011), dostając się dzięki niej w szeregi grupy szkolonej przez Anię Dąbrowską. Dziś Klimczyk pracuje nad autorską płytą.

Program nie przyczynił się do nagrania przeze mnie albumu ani ruszenia w trasę koncertową. Byłam w telewizji, więc przybyło fanów, wiele nowych znajomości, a kumple częściej zapraszają mnie na piwo. Udziału nie żałuję, chociażby dlatego, że zmotywował mnie do ciężkiej pracy, dzięki której odkryłam m. in., że mogę sama produkować swoją muzykę, a co za tym idzie, że nie będę wykreowaną artystką.3


Najbardziej w moje gusta trafia chyba estetyka Oli Bilińskiej, twarzy reklamy grejpfrutowej (Packing Song). Ola to anglistka, wokalistka, multiinstrumentalistka, autorka tekstów i muzyki. Związana nie tylko z grupą Muzyka Końca Lata. Przewodzi również mistyczno-folkowemu zespołowi Babadag4, o którym możemy przeczytać: „Założeniem było stworzenie i granie muzyki >>organicznej<< – wypływającej z ciała, nie z intelektu, granej przede wszystkim na akustycznych instrumentach, nawiązującej do brzmień i rytmów pierwotnych, często rytualistycznych”5. Imponuje mi wszechstronność tej artystki. Pamiętam jej uroczy i bardzo nowatorski duet z Limboskim (Nie rozumiesz mnie).

Reklamy omawianej firmy produkującej soki odznaczają się bardzo specyficzną warstwą muzyczną. Wszystko w służbie promocji, ale – mimo walorów komercyjnych (albo współmiernie z nimi) – piosenki, których fragmenty w reklamach wykorzystano, zachowują pewien poziom wykonawczy. Wpisują się ponadto we współcześnie popularny nurt muzyki, który określiłabym jako pop, ale. Pop, ale indie; pop, ale z domieszką folku; pop, ale alternatywny itd. Wyrazista linia melodyczna, bardzo prosty, a jednocześnie zwarty, czytelny i… ładny akompaniament – tu sprawdzają się takie instrumenty, jak gitara, ukulele czy fortepian. Granie akustyczne, zamierzenie niesforne, pozytywny przekaz, pogodne frazy, motoryka, uśmiechnięta buzia, owoce – czego chcieć więcej? Ponieważ schemat (choć można go nazwać wyrabianiem marki) się sprawdza, dawniej słuchaliśmy Lovely Place w wykonaniu Krzysztofa Kubisia, w nowszej reklamie natomiast słuchamy Misi Furtak (to dziś głośne nazwisko!) w utworze The Spell.

W muzyce szukam tego, co bez konserwantów. I trochę tu znajduję. A trochę szukam dalej.

Anna Komendzińska


1 http://pl.wikipedia.org/wiki/Hortex [dostęp: 21 II 2014]
2 http://www.teatrpolski.szczecin.pl/index.php?mod=zespol&pod=jeden&id=78, http://www.jmcstudio.pl/strona/public_html/aktorzy/marta-uszko [dostęp: 21 II 2014]
3 http://radomsko.naszemiasto.pl/artykul/2115850,kasia-klimczyk-z-radomska-szykuje-plyte,id,t.html [dostęp: 21 II 2014]
4 http://thecontexts.pl/pl/artists/ola-bili%C5%84ska [dostęp: 21 II 2014]
 5 https://www.facebook.com/Babadaggadabab/info [dostęp: 21 II 2014]

Advertisements

Jedna myśl na temat “Twarz wypij, wymaluj”

Dodaj donos

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s